Tandem umiejętności

Drużyna IV

1251 Views
musu

Nasza grupa składała się z trzech dziewcząt: Moniki, Melisy oraz Katarzyny. Monika jest ciekawa  kultury, tradycji oraz historii Litwy, natomiast Melisa wyraża zainteresowanie kulturą, tradycjami oraz historią Rosyjską.

Kasia swoje zainteresowanie skupia na kulturze Polski, historycznych polskich nagrobkach oraz kuchni, a także pięknem języka polskiego. Postanowiłyśmy uczestniczyć w tym projekcie, gdyż zrozumiałyśmy, że każda z nas przejawia zainteresowanie różnymi państwami i dzięki temu projektowi chciałybyśmy pogłębić wiedzę i choć wirtualnie podróżować po każdym z tych państw. W przyszłości, pragnęłybyśmy odwiedzić te wszystkie państwa, ponieważ są one definitywnie warte bliższego poznania.

  • 8 spotkanie

    Podczas ósmego spotkania Kasia opowiedziała koleżankom o polonizacji. Pokazała także budynek, który nie jest rekonstruowany i znajduje się na nim napis w języku polskim. Mianem polonizacji określa się przymusowy proces forsowania języka polskiego, który jest językiem urzędowym w Polsce oraz posługują się nim na terytorium innych państw (graniczących z Polską). Intensywne procesy polonizacji rozpoczęły się w 1569 r. po podpisaniu unii lubelskiej, ponieważ do tego czasu Polacy rozpoczęli wykorzenianie litewskiego rodzimowierstwa oraz wprowadzali wiatę katolicką.


  • 7 spotkanie

    Podczas naszego siódmego spotkania Monika opowiedziała Kasi o litewskim święcie  –  Wigilii św. Jana (noc świętojańska). Kasia dzięki temu w szczegółach dowiedziała się o święcie jak i o obrzędach. Jest ono obchodzone z nocy 23 na 24 czerwca. Noc jest wtedy najkrótsza, zaś dzień najdłuższy.. Jako święto wyróżnia się ono magicznymi obrzędami jak i tajemniczością. W czasie trwania tej nocy staramy się znaleźć kwiat paproci.


  • 6 spotkanie

    Podczas szóstego spotkania Melisa zapoznała Monikę z religią prawosławną. My, wzięłyśmy udział we mszy w Solecznikowskiej  cerkwii. Nabożeństwo bardzo nam się spodobało jak i śpiew , święte ikony a także dobra atmosfera panująca na mszy. Ciekawostką jest to, że w 1996 roku w dzień Świętej Trójcy została zbudowana cerkiew, którą nazwano na cześć Św. Tichona,  patriarchy Rosji oraz Moskwy. Ważnym jest także to, że Oleg Pristawko jest uważany za ojca prawosławnych .


  • 5 spotkanie

    Podczas piątego spotkania Monika opowiedziała Melisie oraz Kasi o pięknych litewskich tradycjach, które zostały zachowane do dni dzisiejszych oraz opowiedziała o tradycyjnych litewskich strojach. Mężczyźni ubierali wełniane stroje oraz chodzili w skórzanych butach. Kobiety swoje głowy nakrywały chustą, natomiast wzory spódnic najczęściej były w kratkę. Najbardziej lubiany był zestaw koloru zielonego oraz czerwonego.


  • 4 spotkanie

    Podczas czwartego spotkania Melisa zapoznała Monikę i Kasię z kuchnią rosyjską, przygotowała także swoje narodowe danie. Atmosfera była wspaniała, a jedzenie niezmiernie smaczne. Kuchnia rosyjska – należy do grona najwybitniejszych na świecie, ponieważ jej tradycje oraz historia sięgają do przeszłości. Za czasów carskiej Rosji najbardziej popularny był żytni chleb, który stał się jednym z głównych źródeł sił pośród zwykłych ludzi.

    Oczywiście jest mnóstwo, popularnych rosyjskich potraw, ale tym razem postanowiłyśmy zrobić tradycyjne rosyjskie bliny.


  • 3 spotkanie

    Podczas trzeciego spotkania Kasia uczyła Monikę i Melisę prawidłowej pisowni języka polskiego. W trakcie tego spotkania było ciekawie i wesoło, gdyż zapoznałyśmy się z bogactwem słownictwa języka polskiego. Pragniemy zaznaczyć, że język polski na Litwie ma głębokie tradycje, był on już od XVII wieku używany jako język urzędowy. Polski język, jest trzecim pod względem liczebności osób nim posługującym się językiem z rodziny słowiańskiej (po Rosjanach i Ukraińcach). Język polski posługuje się 32 literami. Katarzyna zapoznała Melisę oraz Monikę z nowym, najdłuższym polskim słowem ,,paraskewidekatriafobia” .


  • 2 spotkanie

    Na drugim spotkaniu Melisa opowiadała Kasi o rosyjskich pamiątkach, które podczas zwiedzania miast w Rosji można przywieźć ze sobą jako część wspomnień z danego miasta. Matrioszka – ta tradycyjna ślicznotka zniewoliła serca miłośników pięknych oraz tradycyjnych pamiątek. Chciałybyśmy zaznaczyć, że matrioszka jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych kulturalnych atrybutów Rosji. Jest to drewniana lalka, wewnątrz której znajdują się pomniejsze lalki, umożliwiające ich złożenie jedna w drugą. Te upominki są sprzedawane wszędzie, cieszą się one niesłabnącą popularnością jako najczęściej przywożony prezent z Rosji.


  • 1 spotkanie

    Na pierwszym spotkaniu Monika zapoznała Melisę i Kasię z historią Litwy, którą zna każdy mieszkaniec kraju. Po tym spotkaniu gdzie każda z nas nauczyła się czegoś nowego jesteśmy bogatsze o nowe wspaniałe wrażenia. Interesującym faktem było to, że już około X tys. p.n.e. na terytorium Litwy zamieszkiwali pierwsi ludzie. Nazwa Litwy (Lituae) została pierwszy raz użyta w rocznikach Kwedlinburskich w 1009 roku. Natomiast w 1323 r. Wilno jako stolica Litwy było użyte po raz pierwszy w listach. W 1387 roku Litwa przyjęła chrzest. Chciałybyśmy zaznaczyć, że za czasów Witolda, Wielkie Księstwo Litewskie mogło poszczycić się największym terytorium „od morza do morza“.


To Top