Tandem umiejętności

V Komanda

2331 Views
foto grupy

Sveiki! Mes esame Sofija, Agnieška ir Agata. Esame iš Vilniaus Joachimo Lelevelio vidurinės mokyklos. Mūsų nauja draugė  Damira mokosi Vilniaus Aleksandro Puškino vidurinėje mokykloje. Mes esame lenkės, tuo tarpu Damira yra kazachė.  Agnieška mėgsta keliauti, dainuoti ir šokti. Sofija lanko dailės mokyklą, mėgsta groti gitara ir žaisti tinklinį. Agata užsiima fotografija ir šokiais. Damira žaidžia badmintoną, groja pianinu ir lanko modelių mokyklą.

Dalyvaujame šiame projekte, nes norime pažinti kitas tautybes ir šalis. Tikimės, kad sužinosime daugiau apie Lenkiją ir Kazachstaną bei geriau susipažinsime.

  • 8A

    Ostatnie nasze wspólne spotkanie odbyło się przy herbatce. Na tę okazję Damira przyniosła specjalną zastawę (miseczki) do zaparzania kawy jak i herbaty, które były ozdobione kazachskimi wzorami. Właśnie z takich pięknych naczyń Kazachowie piją herbatę. Ciekawostką jest to że w Kazachstanie do herbaty zawsze podaje się mleko.

    Tak oto w ciepłej i miłej atmosferze sfinalizowałyśmy swoją pracę nad projektem „Tandem umiejętności”. Jesteśmy bardzo zadowolone, że wzięłyśmy w nim udział. Wesoło spędziłyśmy czas i po raz kolejny przekonałyśmy się, że nauka nie zawsze musi być nudna!

    Bardzo dziękujemy Fundacji za stworzenie możliwości wzięcia udziału w projekcie oraz naszej pani od historii – Barbarze Subocz, za pomoc w jego realizacji.


  • 7f

    Podczas realizacji projektu nie sposób pominąć było kuchni narodowej. Długo zastanawiałyśmy się co możemy wspólnie ugotować. Miało to być coś z wyrobów cukierniczych, więc padło na faworki! Co prawda nie jest to jeszcze czas karnawału (bo w polskich domach najczęściej właśnie wtedy goszczą one na stołach) ale uznałyśmy, że w naszych szkolnych warunkach sporządzenie tych pyszności będzie najmniej kłopotliwe. Udałyśmy się więc całą czwórką na zakupy a następnie przystąpiłyśmy do pracy.




  • 6b

    Następnego dnia Damira zaprezentowała nam tradycyjną kazachską kołyskę. Opowiedziała o pięknym obrzędzie istniejącym w Kazachstanie odnośnie układania niemowlęcia do kołyski. Tradycja ta jest nadal praktykowana wśród większości rodzin kazachskich. Zgodnie z nią, trzeciego dnia po narodzinach dziecko jest układane w kołysce ozdobionej ornamentami ludowymi. Zaśpiewałyśmy najbardziej znaną polską kołysankę „Kotki dwa” i nauczyłyśmy jej Damirę. Także dowiedziałyśmy się, że w języku kazachskim kot to mysyk.


  • 5e

    Wielu ciekawych rzeczy o kulturze narodów możemy się dowiedzieć poznając ich folklor. Dlatego postanowiłyśmy wspólnie, że tematem kolejnego spotkania będą: zwyczaje, muzyka i stroje ludowe Polaków i Kazachów. Spotkanie było bardzo interesujące, po raz kolejny przekonałyśmy się, że warto poszerzać wiedzę o ludowych tradycjach, zwyczajach oraz ubiorach. Dzięki czemu doszłyśmy do wniosku, że oba narody mają bardzo bogate wzornictwo a także swoiste, niepowtarzalne stroje. Czas upłynął nam w błyskawicznym tempie!




  • 4a

    Kolejnego dnia przyniosłyśmy gitary i starałyśmy się nauczyć różnych chwytów by na nich zagrać. Następnie, wspólnie śpiewałyśmy tradycyjną polską piosenkę „Szła dzieweczka do laseczka”. Okazało się, że w Kazachstanie istnieje podobna jej wersja, śpiewana po Kazachsku. Dlatego postanowiłyśmy nauczyć się jej w dwóch językach.


  • 3a

    Poznając kulturę jakiegoś narodu nie sposób pominąć religię, którą dany naród wyznaje. My również wyraziłyśmy zainteresowanie tym tematem. Opowiedziałyśmy Damirze o chrześcijaństwie i obrzędach katolickich, które są praktykowane w naszych rodzinach. Pokazałyśmy nasze zdjęcia z Pierwszej Komunii Świętej i wytłumaczyłyśmy dlaczego jest to ważne wydarzenie dla katolików. Damira opowiedziała nam, że większość Kazachów to muzułmanie, choć jest też spory odsetek populacji prawosławnej. Dowiedziałyśmy się także wiele nowego o islamie. Wspólnie doszłyśmy do wniosku, że każda religia jest bardzo piękna i swoista a także powinniśmy szanować wiarę oraz obyczaje innych narodów.


  • 2i

    Damira wykonała dla nas prezentację o Kazachstanie. Opowiedziała o klimacie, tradycjach i obyczajach swojego państwa. Pokazała, w jakich domach żyli Kazachowie, kiedy jeszcze byli ludem koczowniczym. Były to tzw. kyiz-uji , czyli jurty – przenośne domostwa koczowników. Wyobraźcie sobie, że ściany tych namiotów były w całości wykonane z wojłoków!  Takie domy – namioty dawały schronienie  w uciążliwych warunkach atmosferycznych Kazachskiego klimatu jakimi są ulewy, opady śniegu, 30-stopniowe mrozy i 40-stopniowe upały. Dowiedziałyśmy się też, jak wygląda herb i flaga Kazachstanu. Miałyśmy także okazję zobaczenia jak wyglądają narodowe potrawy kazachskie.  .

    Agnieszka zaprezentowała zaś historię naszego narodu. Opowiadała o związkach Polski z Litwą. Starałyśmy się wytłumaczyć Damirze jak długo oraz dlaczego my – Polacy mieszkamy na Litwie. Pokazałyśmy jej też nasze symbole narodowe.

    Spędziłyśmy nasz wspólny czas bardzo owocnie. Zrozumiałyśmy, że nasze narody nie różnią się aż tak bardzo. A nawet pomimo jakichkolwiek różnic mamy coś wspólnego! Okazało się, że Orzeł jest także ważny w symbolice narodowej Kazachów – co prawda nie biały, lecz złoty – widnieje on na fladze państwowej Kazachstanu.




  • 1a

    Pierwsze spotkanie przebiegało pod hasłem „rozmówki polsko-kazachskie”.

    Każda z nas podzieliła się z innymi znaczeniem swojego imienia. Okazało się, że imię Damiry oznacza –  „dać pokój”, zaś imię Sofii – „mądrość”. Następnie  Damira wymieniła najbardziej popularne obecnie imiona w Kazachstanie: Żamila, Gulmira, Ajsaule (imiona żeńskie), Jerłan, Abaj, Ajan (imiona męskie). W ramach rewanżu zaprezentowałyśmy listę tradycyjnych imion polskich a mianowicie: Marysia, Dorota, Kasia i Basia (imiona żeńskie) oraz Piotr, Michał, Mateusz i Dominik (imiona męskie). W tym miejscu zaznaczyłyśmy także, że imię Basia występuje w naszym Polskim hymnie narodowym.

    W ramach wymiany, nauczyłyśmy się  kilka słów po kazachsku, a Damira kilku polskich, np. salem-cześć, salemet syzbie- dzień dobry, sau boł –do widzenia, rachmet – dziękuję.



To Top